هدف از پژوهش حاضر تبیین رابطه سرمایه گذاری فرهنگی با توسعه جاذبه های گردشگری شهر تهران می باشد. در تحقیق حاضر از روش توصیفی-پیمایشی استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران، معاونین و کارشناسان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهر تهران می باشد که در سال 96-1395 در یکی از مراکز وابسته به شهر مشغول به خدمت می باشند. جامعه آماری 234 نفر از مدیران، معاونین و کارشناسان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهر تهران به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. یافته های تحقیق حاکی از آن است که متغیرهای جاذبه طبیعی، جاذبه فرهنگی، جاذبه انسان ساخت و سرمایه گذاری فرهنگی با متغیر سرمایه گذاری فرهنگی در همه ی موارد در سطح اطمینان (99%) معنی دار و مثبت است. همچنین تحلیل رگرسیونی برای تفسیر میزان پیش بینی توسعه جاذبه های انسان ساخت، طبیعی و فرهنگی توسط سرمایه گذاری فرهنگی نشان داد که سرمایه گذاری فرهنگی به ترتیب مقدار 285/0، 267/0 و 394/0 از تغییرات توسعه جاذبه های انسان ساخت، طبیعی و فرهنگی را پیش بینی می کند.

ریشه مسائل محیط زیستی امروز را می توان در رفتارهای غیر مسئولانه ی انسان ها با محیط زیست دانست. این رفتارها نیز تحت تأثیر عوامل مختلف در محیط بروز می نمایند. محیط های طبیعی و انسانی زمینه ساز فعالیت های گردشگری هستند و ممکن است رفتارها و فعالیت های تفریحی نامناسب گردشگران تأثیر منفی بگذارد و آنها را در معرض آسیب قرار دهد. این پژوهش با هدف مدلسازی رفتارهای محیط زیستی گردشگران در شهرستان بیرجند انجام شده است. در روش کار این پژوهش به منظور سنجش رفتار گردشگران (متغیر وابسته)، متغیرهای موثر ادراکی، رضایت، نگرش و درگیری فعال (متغیرهای مستقل) از طریق توزیع پرسشنامه بین گردشگران در جاذبه های طبیعی و فرهنگی شهرستان بیرجند ارزشیابی شده اند. بدین ترتیب بعد از تکمیل پرسشنامه از در جامعه گردشگران شهرستان بیرجند در شش ماهه ابتدای سال 1398، نتایج به روش رگرسیونی خطی با نرم افزار SPSS 13. 0 تجزیه و تحلیل شدند. تحلیل آزمون های اسپیرمن و پیرسون حاکی از همبستگی بالا بین متغیرهای مورد مطالعه بود. در مدل رفتاری بدست آمده از تحلیل رگرسیونی در جامعه گردشگران بیرجند نشان داد که دو متغیر ادراک گردشگران و رضایت آنها از مکان های گردشگری و جاذبه های طبیعی بیرجند تأثیر زیادی بر رفتار آنها می گذارد. درحالی که متغیرهای نگرش و درگیری فعال در مدل رفتاری بی تأثیر بودند. در این مدل رفتاری میزان R و R2 بترتیب مقدار 99/0 و 98/0 بدست آمد که بیانگر قدرت برازش بالای مدل است. از نتایج دیگر این تحقیق، معنادار بودن تفاوت رفتاری در جنسیت، سن و میزان تحصیلات در جامعه گردشگران مورد مطالعه است. به نظر می رسد رفتار محیط زیستی گردشگران ناشی از متغیرهای درون گرایانه افراد بوده است. بنابراین لازم است به منظور تقویت رفتار مسئولانه در گردشگران و ایجاد نگرش و درگیری فعال، اقدامات آموزشی و ترویجی از سوی سازمان های مربوطه در دستور کار قرار گیرد.

سابقه و هدف: یائسگی طبیعی طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی عبارت است از قطع عادت ماهیانه در خانم ها که به دلیل توقف فعالیت فولیکولار تخمدان در طی 12 ماه متوالی (بدون هیچ گونه علت پاتولوژیکی و فیزیولوژیکی) روی می دهد و به پایان یافتن دوران باروری در زن می انجامد. یائسگی آغاز دوره ای از تغییرات جسمانی و متابولیکی است که بر کیفیت زندگی زن تاثیر می گذارد و می توانند باعث بروز مشکلاتی همچون پوکی استخوان و بیماری های قلبی نیز شود. بنابراین با افزایش سالانه تعداد زنانی که دوران پس از یائسگی را طی می کنند، چنین به نظر می رسد که مطالعه بر روی الگوی سنی بروز یائسگی ضرورت داشته باشد.مواد و روش ها: برآورد الگوی سن یائسگی طبیعی به روش ناپارامتری با استفاده از شیوع یائسگی در هر گروه سنی معرفی و به عنوان مثال کاربردی از اطلاعات بررسی سن یائسگی زنان شهرستان گرمسار استفاده شد که مطالعه مذکور به صورت مقطعی بر روی 581 زن 30 ساله و بالاتر شهری و روستایی طی سال 1385 انجام و الگوی سن یائسگی آن ها با استفاده از شیوع یائسگی در هر گروه سنی برآورد شد.یافته ها: میانگین (± انحراف معیار ) و میانه سن یائسگی برای شهرستان گرمسار به ترتیب 51.9±3.6 و 52.2 سال برآورد شد. یائسگی از سن 30 تا تقریبا 43 سالگی به آرامی افزایش می یافت، اما پس از آن تا سن تقریبا 55 سالگی سرعت آن رو به افزایش گذاشته و سپس به سرعت رو به کاهش می گذاشت.نتیجه گیری: به نظر می رسد میانگین سن یائسگی شهر گرمسار در مقایسه با سایر مناطق کشور بالاتر و از این لحاظ از وضعیت مطلوب تری برخوردار است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه و هدف: رقص های محلی ایران به دلیل داشتن ریشه های آئینی و اسطوره ای که برخی از آن ها هنوز در میان اقوام نواحی مختلف ایران متداول است، به عنوان یک میراث معنوی و ناقل ارزش های فرهنگی، دارای قابلیت های ذاتی جهت هویت بخشی به جامعه و فرهنگ ایران می باشد؛ اما متاسفانه این پدیده سال هاست که در این مرزو بوم به عنوان یک کالای فرهنگی، مهجور مانده و حالت آرشیوی به خود گرفته است، تحقیق پیش رو با هدف بازشناسی، ثبت و احیای مجدد رقص های محلی ایران، به عنوان یک جاذبه فرهنگی برای گردشگران صورت پذیرفته است.روش تحقیق: این پژوهش با روش کیفی از نوع توصیفی- تحلیلی و با استفاده از اسناد کتابخانه ای انجام شده است.نتیجه گیری: رقص های محلی ایران، با داشتن ریشه های کهن در فرهنگ عامه، همانند همه پدیده های (فولکلور) برآمده از مفاهیم اساسی زندگی بوده و در نتیجه سازگار و همگام با ساختار معیشتی، فکری و اخلاقی اقوام ایرانی، با مضامین متنوعی همچون، شادی و تغزل، حماسه و رزم، کار و درمان و با در نظر گرفتن ارزش های مثبت و ماندگار آن ها، به عنوان یکی از جاذبه های گردشگری فرهنگی این سرزمین به شمار می آید.

0